Οταν όλα γύρω γκρεμίζονται…-When everything around us crumbles….

5.5.2010 στη μνήμη των τεσσάρων αδικοχαμένων παιδιών

 Τις τελευταίες 20 μέρες δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε όλα αυτά που συμβαίνουν με καταιγιστική ταχύτητα, να τα αφομοιώσουμε, να καταλάβουμε τις επιπτώσεις που θα έχουν στη ζωή μας από την Δευτέρα 3.5.2010.  Θα είναι όμως μόνον αυτά ή μας περιμένουν και άλλα δεινά;    

Αν επιβεβαιωθούν από την έρευνα, όσα περιγράφηκαν ότι συνέβησαν στο twitter και στα blogs, από αυτόπτες μάρτυρες, τότε πρέπει να αναρωτηθούμε άν πράγματι σαν κοινωνία πάμε καλά. Η έλλειψη κάθε ίχνους ανθρωπιάς απέναντι σε ανθρώπους που καλούν σε βοήθεια, η σκόπιμη επιδίωξη πυρπόλησης ανθρώπων που φαίνονται από το τζάμι να είναι μέσα στο κατάστημα είναι ανατριχιαστική. Πως θα μπορέσουν να ξανα-αντικρίσουν τον κόσμο, ποιά δικαιολογία μπορεί να υπάρξει για το έγκλημα; Γιατί αυτή η πράξη είναι εγκληματική.    

 Καί πέρα από εμάς στον πλανήτη, οι εξελίξεις τρέχουν τόσο γρήγορα που δεν τις αντιλαμβανόμαστε, περιχαρακωμένοι στη δική μας μικρο-πραγματικότητα. Παρακολουθώ τη συζήτηση από τη Βουλή, δεν θα μπώ στην ουσία των όσων συζητούνται αλλά θα σταθώ στό ότι σήμερα, περίμενα να μήν λείπει κανένας βουλευτής από τη θέση του, να συμμετέχουν όλοι και όχι να παρουσιαστούν διατεταγμένα την ώρα της ψηφορίας όπως κάνουν πάντα.    

 Ας είναι ελαφριά η γή που θα σκεπάσει τα τέσσερα νέα παιδιά….   

 During the last 20 days, we have difficulty to get to grasps with everything that happens at rocket al speed around us, to assimilate, to understand the impact that all this will have on our  lifes as of Monday 03/05/2010. Is this all or more disasters are on their way?     

If confirmed by the Justice Inspector’s  investigation, the witnesses descriptions’ in twitter and blogs of the yesterday riots,  then we must ask ourselves if what kind of a society have we become.  The lack of any trace of  empathy for the encaged young persons  in the burning building, who desperately called for help, by the passing by demonstrators,  the deliberate arson of people,  whom arsonists saw through the glass windown is horrifying.  How these persons will look at people, what justification can there be for their criminal acts? Because theirs acts  criminal.   

And beyond our little dot on earth, the planet moves forward, developments affecting us take place far away,  so fast that  we are not able to learn about them, to follow them , to understand them, entrenched in our own mini-reality. Watching the debate taking place now at the Greek Parliament before the vote for the MOU, I will not comment on the substance of the  discussions, but I will mention that today, at least, I expected that no Member of the Greek Parliament would be absent and that all would attend these critical discussions and not show up only at the voting time, as they usually do.  

 Let the soil that will cover the four young persons be light ….