Τί είναι η Αξιολόγηση Ιατρικής Τεχνολογίας (ΑΙΤ); Γιατί να με ενδιαφέρει;


 Πράγματι ίσως οι περισσότεροι που θα δούν τον τίτλο αυτό ίσως και να τον προσπεράσουν θεωρώντας ότι δεν τους αφορά, αφού δεν είναι γιατροί, δεν είναι τεχνολόγοι. Είναι όμως πολίτες και κυρίως άνθρωποι, δηλαδή φθαρτά όντα, που κάποτε αρρωσταίνουν. Οταν αρρωστήσουν τότε η διάγνωσή τους και η θεραπεία τους δυνατόν να εξαρτάται από διαδικασίες Αξιολόγησης Ιατρικής Τεχνολογίας.

Η Αξιολόγηση Ιατρικής Τεχνολογίας (ΑΙΤ) είναι με πολύ απλά λόγια η διαδικασία βάσει της οποίας σε πολλές χώρες σήμερα, οι δημόσιοι φορείς ΑΙΤ, άλλοι ρυθμιστικοί φορείς υγείας, τα ασφαλιστικά ταμεία καθώς και οι ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες αποφασίζουν για το ποιές θεραπείες, ποιές ιατρικές διαδικασίες (π.χ. στεφανιογράφημα, λαπαροσκόπηση, κ.ά.), ποιά ιατρικά μηχανήματα και εργαλεία, ποιά φάρμακα, κ.ά. θα ενταχθούν και με ποιό κόστος στο ΕΣΥ.

Η ΑΙΤ μας αφορά όλους διότι ως άνθρωποι είμαστε όλοι εν δυνάμει ασθενείς, και ως πολίτες, ατομικά και μέσω των οργανώσεων πολιτών στις οποίες συμμετέχουμε, οφείλουμε να ενημερωνόμαστε και να διεκδικούμε τη συμμετοχή των ασθενών στα κέντρα λήψης αποφάσεων  για τις πολιτικές υγείας.  Οταν οι αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς τη συμμετοχή των ασθενών που έχουν την καθημερινή εμπειρία της ασθένειας, καταλήγουμε σε μηχανιστική αντίληψη και αξιολόγηση της ιατρικής τεχνολογίας μόνον βάσει κόστους στο σύστημα υγείας, που καταλήγει συχνά σε δραματικά αποτελέσματα για την υγεία και τη ζωή των ασθενών.

Ενα πρόσφατο σχετικό παράδειγμα είναι η απόφαση του Υπουργείου Υγείας να μην εγκρίνει τη χορήγηση φαρμάκων πέραν των αναγραφομένων ενδείξεων. Αυτό όμως έχει δραματικές συνέπειες για τους ασθενείς με καρκίνο, στους οποίους η χημειοθεραπεία πολύ συχνά δεν βασίζεται μόνον στις επίσημες ενδείξεις των φαρμάκων, αλλά αποφασίζεται από τον παθολόγο-ογκολόγο εξατομικευμένα για τον κάθε ασθενή και πολλές φορές χρειάζεται η συνέργεια περισσότερων από ένα φάρμακο. Το αποτέλεσμα είναι ότι, επειδή τα φάρμακα αυτά είναι ακριβά, χιλιάδες ασθενείς με καρκίνο, ιδιαίτερα εκείνοι με χαμηλά ή χωρίς εισοδήματα, να βρεθούν σε αδιέξοδο. Είναι προφανές ότι στις διαδικασίες πού έγιναν για τη λήψη της συγκεκριμένης απόφασης δεν συμμετείχαν όλοι οι εμπλεκόμενοι, εν προκειμένω οι επαγγελματίες υγείας (παθολόγοι-ογκολόγοι) και οι ασθενείς με καρκίνο, που θα μπορούσαν να παρουσιάσουν με επιχειρήματα, το γιατί η απόφαση αυτή δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί στα αντι-νεοπλασματικά φάρμακα.  

Ας δούμε όμως τον επίσημο ορισμό της ΑΙΤ από τον οργανισμό ΗΤΑi-Health Technology Assessment International δηλ. το παγκόσμιο επιστημονικό και επαγγελματικό δίκτυο όλων όσων παράγουν, χρησιμοποιούν ή έρχονται σε επαφή με την ΑΙΤ. Ο οργανισμός ΗΤΑi περιλαμβάνει όλους τους εμπλεκομένους με  την ΑΙΤ, τους ερευνητές, τους φορείς ΑΙΤ, τους διαμορφωτές πολιτικών, την βιομηχανία  υγείας, τον ακαδημαϊκό χώρο, τους παροχείς υπηρεσιών υγείας και τους ασθενείς/καταναλωτές. Ο ΗΤΑi δρά σαν ουδέτερο φόρουμ για τη συνεργασία και την ανταλλαγή απόψεων και εμπειρογνωμοσύνης. Ο ΗΤΑi ορίζει την ΑΙΤ ως

«ένα πεδίο επιστημονικής έρευνας   για την ενημέρωση (των λαμβανόντων αποφάσεις) για τη πολιτική και τις κλινικές αποφάσεις γύρω από την εισαγωγή και τη διάδοση των τεχνολογιών της υγείας.  Οι τεχνολογίες υγείας περιλαμβάνουν φαρμακευτικά προϊόντα, συσκευές, μεθόδους  διάγνωσης και θεραπείας, καθώς και άλλες παρεμβάσεις κλινικές, οργανωτικές ή δημόσιας υγείας.

Η ΑΙΤ είναι πολυ-επιστημονικό πεδίο που εξετάζει τις επιπτώσεις της τεχνολογίας στην υγεία, λαμβάνοντας υπόψη το συγκεκριμένο ιατρικό της πλαίσιο , καθώς και τις διαθέσιμες εναλλακτικές λύσεις.  Συγκυριακοί παράγοντες που εξετάζει η ΑΙΤ περιλαμβάνουν τις οικονομικές , οργανωτικές, κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις. Το πεδίο εφαρμογής και οι μέθοδοι της ΑΙΤ μπορούν να προσαρμοστούν ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες πολιτικής ενός συγκεκριμένου συστήματος υγείας. Στα συστήματα υγείας σε όλο τον κόσμο, η ΑΙΤ   διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην υποστήριξη λήψης αποφάσεων σχετικά με την πρόσβαση στην ιατρική τεχνολογία, τη διάδοσή της και την καινοτομία».

Το δίκτυο των εθνικών οργανισμών ΑΙΤ, το  ΗΤΑ International Network of Agencies for Health Technology Assessment (INAHTA), ιδρύθηκε το 1993 ως διεθνές φόρουμ κοινών ενδιαφερόντων. Το INAHTA ορίζει την ΑΙΤ ως 

διεπιστημονικό πεδίο ανάλυσης  πολιτικών, που μελετά τις ιατρικές, κοινωνικές, ηθικές και οικονομικές επιπτώσεις της ανάπτυξης, της διάδοσης και της χρήσης της ιατρικής τεχνολογίας. Περαιτέρω, ορίζει ως ιατρική τεχνολογία την πρόληψη και την  αποκατάσταση, τα εμβόλια, τα φάρμακα και τον ιατρικό εξοπλισμό, τις ιατρικές και χειρουργικές διαδικασίες καθώς και τα  συστήματα εντός των οποίων η υγεία προστατεύεται και συντηρείται.

 Ο ορισμός του ΕUnetHTA δηλ. του Εuropean Network for Health Technology Assessment (που παραθέτω στα Αγγλικά) διαφέρει από τους δύο ανωτέρω ορισμούς, που πλησιάζουν περισότερο το Αγγλικό και το Αμερικανικό μοντέλο, διότι τονίζει ότι η ΑΙΤ είναι ασθενο-κεντρική και επιδιώκει την επίτευξη της βέλτιστης αξίας.

Health technology is the application of scientific knowledge in health care and prevention.

Health technology assessment (HTA) is a multidisciplinary process that summarises information about the medical, social, economic and ethical issues related to the use of a health technology in a systematic, transparent, unbiased, robust manner. Its aim is to inform the formulation of safe, effective, health policies that are patient focused and seek to achieve best value.

Despite its policy goals, HTA must always be firmly rooted in research and the scientific method.

Examples of Health Technology: Diagnostic and treatment methods, Medical equipment,

Pharmaceuticals, Rehabilitation and prevention methods, Organisational and supportive systems within which health care is provided 

Τί εννοούμε ώς ιατρική τεχνολογία;

Για να κάνουμε πιό απλό τον πιό πάνω ορισμό, διευκρινίζεται ότι ως ιατρική τεχνολογία εννοούμε οτιδήποτε χρησιμοποιείται για την παροχή υπηρεσιών υγείας, π.χ.

  • νοσοκομειακό εξοπλισμό (ξενοδοχειακός, υποδομών, κ.ά.)
  • μηχανήματα διαγνωστικά και θεραπευτικά (υπερήχους, μηχ/τα μαγνητικής &  αξονικής  τομογραφίας, μηχ/τα ακτινοθεραπείας, πιεσόμετρα, εξοπλισμούς χειρουργείων, φυσικής αποκατάστασης, κλπ.)
  • ιατρικές υπηρεσίες
  • διαδικασίες (λαπαροσκόπηση, αρθροσκόπηση, καρδιοχειρουργική, αρθροπλαστική κ.ά.)
  • φάρμακα
  • διαγνωστικές εξετάσεις (έλεγχος θρομβοφιλίας, καρκινικοί δείκτες, κ.ά.)
  • προληπτική ιατρική και φυσική αποκατάσταση (εμβόλια, ιατρικό τσεκ-απ, μηχανήματα και διαδικασίες φυσικοθεραπείας, κ.ά.)

Ποιός είναι ο σκοπός της ΑΙΤ;

Σύμφωνα με τους πιό πάνω ορισμούς, η ΑΙΤ είναι επιστημονική έρευνα που εξετάζει τα βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα της  χρήσης ιατρικής τεχνολογίας. Πρόκειται για μια διεπιστημονική διαδικασία που συγκεντρώνει πληροφόρηση με συστηματικό, διαφανή, και στηριγμένο σε επιχειρήματα τρόπο για ιατρικά, κοινωνικά, οικονομικά  και βιο-ηθικά θέματα που σχετίζονται με την χρήση μιας ιατρικής τεχνολογίας. Αν υπάρξει έλλειψη δεδομένων για κάποιο θέμα, η ΑΙΤ ερευνά και δημιουργεί την απαραίτητη πληροφόρηση.

Ο σκοπός της ΑΙΤ είναι να προσφέρει ενημέρωση για την ανάπτυξη ασφαλών και αποτελεσματικών ασθενο-κεντρικών πολιτικών υγείας και να επιτύχει την βέλτιστη σχέση ποιότητας/τιμής, όπως ορίζεται από τους ιθύνοντες. Η ΑΙΤ στηρίζει τη λήψη αποφάσεων όπως π.χ.

  • Ποιές είναι οι κατάλληλες θεραπείες για την Χ ασθένεια;
  • Πρέπει η Χ θεραπεία να καλυφθεί από το ΕΣΥ;
  • Σε ποιούς ασθενείς θα πρέπει να παρέχεται;
  • Για πόσο χρονικό διάστημα θα πρέπει οι ασθενείς λαμβάνουν τη θεραπεία;

Η ΑΙΤ μπορεί να εξετάσει τις επιπτώσεις μιας ιατρικής τεχνολογίας  σε ένα συγκεκριμένο ασθενή, σε μια ομάδα ασθενών από την ίδια ασθένεια, για όλο τον πληθυσμό ή ακόμη και για όλα αυτά μαζί. Η ΑΙΤ δύναται να χρησιμοποήσει στοιχεία από διάφορες πηγές, όπως για παράδειγμα:

  • συστηματικές αξιολογήσεις κλινικών δοκιμών
  • οικονομο-τεχνικές αξιολογήσεις
  • αξιολογήσεις των επιπτώσεων στην παροχή υπηρεσιών υγείας
  • αξιολόγηση/αποδεικτικά στοιχεία από τους χρήστες της τεχνολογίας.

 Η ΑΙΤ μπορεί να χρησιμοποιήσει «μοντέλα»  με συγκεκριμένες παραδοχές για να επιτύχει μια «καλύτερη εκτίμηση» ή πρόβλεψη, για παράδειγμα, το κόστος χρήσης μιας τεχνολογίας σε μια συγκεκριμένη ρύθμιση ή για ορισμένο χρόνο.

Σε εποχή οικονομικής κρίσης και δημογραφικής γήρανσης του πληθυσμού, η εφαρμογή διαδικασιών ΑΙΤ στο τομέα υγείας έχει κρίσιμη σημασία για τα κράτη και τους πολίτες. Τα άτομα που αντιμετωπίζουν μια ασθένεια πρέπει να πάρουν μια αποτελεσματική θεραπεία που θα τους δώσει τη δυνατότητα ίασης με αποδεκτή ποιότητα ζωής. Ταυτόχρονα, η δημόσια υγεία οφείλει να προλάβει διάφορες ασθένειες όπου αυτό είναι δυνατόν. Συμβαίνει όμως οι διαθέσιμοι πόροι να είναι περιορισμένοι και να πρέπει να διατεθούν  κατάλληλα βάσει κόστους και αποτελεσματικότητας.  

Οι αποφάσεις για το ποιές θεραπείες θα πρέπει να είναι διαθέσιμες στο ΕΣΥ, θα  πρέπει να βασίζονται σε θεραπευτικές ανάγκες που δεν καλύπτονται. Εν τούτοις, η ανάγκη για νέες ή/και βελτιωμένες θεραπείες δεν είναι εύκολα κατανοητή από τρίτους τεχνοκράτες, είναι  όμως η καθημερινή πραγματικότητα που ζούν τα άτομα που πάσχουν από μια ασθένεια και οι φροντιστές τους. Οι απόψεις τους, με την συμμετοχή τους στα αρμόδια όργανα  λήψης αποφάσεων, θα έπρεπε να συμβάλλουν στις αποφάσεις που λαμβάνονται σχετικά με τις παρεχόμενες υπηρεσίες υγείας.

Παράδειγμα γι αυτό αποτελεί η τρέχουσα εντολή του Υπουργείου στα νοσοκομεία για περιστολή των δαπανών κατά 20%, που έφθασε στους Διευθυντές των Κλινικών. Με ποιά/ποιές διαδικασίες θα αποφασισθεί τι είναι περιττό ή όχι τόσο χρήσιμο ή ότι δεν μειώνει την ασφάλεια των ασθενών ή την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών, ώστε να περικοπεί; Ποιοί θα συμμετάσχουν και θα συναποφασίσουν σε κάθε νοσοκομείο για τις απαιτούμενες περικοπές; Πώς αυτές οι περικοπές θα επηρεάσουν τη λειτουργία των κλινικών; Ποιά κοινωνικά στρώματα, ομάδες ασθενών θα  επηρεασθούν περισσότερο από τις περικοπές αυτές;

Τα ανωτέρω συνιστούν σοβαρά επαγγελματικά, επιστημονικά και ηθικά διλήμματα για τους Διευθυντές κλινικών όπως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω σε φιλικό μου κύκλο. Από την άλλη πλευρά, ώς πολίτης, διερωτώμαι άν οι Διευθυντές και οι Διοικήσεις των Νοσοκομείων έχουν την κατάλληλη εμπειρία και κατάρτιση για διαδικασίες ΑΙΤ. Το Υπουργείο προσέφερε στις νέες Διοικήσεις των Νοσοκομείων ταχύρρυθμο σεμινάριο κατάρτισης πρίν την ανάληψη των καθηκόντων τους. Η ΑΙΤ συμπεριελαμβάνετο άραγε στα θέματα κατάρτισης, αφού ήταν ήδη δεδομένο ότι βασικό τους καθήκον θα ήταν ο εξορθολογισμός των οικονομικών των μονάδων τους;

ΑΙΤ και ασθενείς

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει εθνική αρχή ΑΙΤ. Η γνώση όμως του τι είναι η ΑΙΤ και οι διαδικασίες της, θα φανούν πολύ χρήσιμες στους ασθενείς  και τους οικείους τους, όταν θα χρειασθεί να προσφύγουν σε υγειονομικές επιτροπές διεκδικώντας την έγκριση φαρμάκων, θεραπειών ή προσθέτων παροχών.

Τότε ο ασθενής ή ο φροντιστής του, που δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένος, με γνώσεις και επιχειρήματα, για την συνάντηση με την υγειονομική επιτροπή, θα δυσκολευθεί να την πείσει για την ανάγκη έγκρισης της θεραπείας ή της παροχής που έχει ανάγκη.

Το πόστ αυτό σχετικά με το τί είναι η ΑΙΤ, απλά σκιαγραφεί το θέμα, δεν το εξαντλεί.  Παροτρύνω όλους τους πολίτες και τις οργανώσεις τους, και όχι  μόνον τα μέλη οργανώσεων ασθενών και τους ασθενείς, να μάθουν περισσότερα για την ΑΙΤ.  Οι οργανώσεις πολιτών και ασθενών θα ήταν χρήσιμο όχι μόνον να μάθουν περισσότερα για την  ΑΙΤ, αλλά και να επιδιώξουν, μέσω των οργανώσεων στις οποίες ανήκουν,   την συμμετοχή τους στις Επιτροπές ΑΙΤ του Υπουργείου Υγείας και άλλων εμπλεκομένων οργανισμών.

Oι ασθενείς και οι οργανώσεις τους που θέλουν να μάθουν περισσσότερα για την ΑΙΤ και πως μπορούν να προετοιμαστούν καλίτερα για την παράστασή τους ενώπιον επιτροπών ΑΙΤ (το ρόλο αυτό στη χώρα μας έχουν οι υγειονομικές επιτροπές) μπορούν να συμβουλευθούν τον « Οδηγό Αξιολόγησης Ιατρικής Τεχνολογίας» που επεξεργάσθηκαν τα μέλη του Health Equality Europe Forum. Ο Οδηγός περιέχει χρήσιμες και πρακτικές  πληροφορίες για την ΑΙΤ και πώς οι ασθενείς μπορούν να προετοιμαστούν για την υποστήριξη των αιτημάτων τους με επιχειρήματα, επεξήγηση της χρησιμοποιούμενης ορολογίας, πρακτικά παραδείγματα.

Ενα άλλο χρήσιμο βοήθημα είναι το λεξικό όρων που χρησιμοποιούνται στην ΑΙΤ, το HTAi consumer and patient glossary-A beginner’s guide to words used in health technology assessment, που περιέχει εκτενή ανάλυση κάθε όρου μαζί με παραδείγματα.

Στη χώρα  μας  θα αναρωτηθείτε ποιός είναι ο φορέας ΑΙΤ; Απλά δεν υπάρχει!! Οταν σχεδόν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες έχουν διακριτούς φορείς ΑΙΤ, στην Ελλάδα το ρόλο αυτό ασκούν υπηρεσίες του Υπουργείου Υγείας, που έχουν δύο ρόλους: να κρίνουν την καταλληλότητα της οποιαδήποτε ιατρικής τεχνολογίας και να την τιμολογήσουν. Δεν θα μπώ εδώ στο θέμα αυτό, διότι χρειάζεται ξεχωριστό πόστ. Εξ άλλου φέτος έχουν γραφεί τόσα πολλά στον ηλεκτρονικό και έντυπο τύπο σχετικά με τις προμήθειες ιατρικής τεχνολογίας, την έγκριση και τιμολόγηση φαρμάκων, τις διαφορές στις ποσότητες και τη ποιότητα της απεικονιστικής ιατρικής τεχνολογίας στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα που και ο πλέον αδαής θα έχει κάτι καταλάβει…

Ποιά είναι η στάση των ασθενών, των φροντιστών τους και των οργανώσεων ασθενών στην αξιολόγηση της ιατρικής τεχνολογίας? Τι πιστεύουν ότι προσφέρει?  Σε ποιούς τομείς πρέπει να εφαρμόζεται? Αυτές και άλλες ερωτήσεις κλήθηκαν να απαντήσουν οι ασθενείς και οι οργανώσεις ασθενών σε πρόσφατη έρευνα μέ θέμα «Who has the say on Health Technology Assessment?” που διεξήγαγε στο τέλος του 2009, η οργάνωση Patient View για λογαριασμό της HILL & KNOWLTON. Το αντικείμενο της έρευνας αφορά την αντίληψη που έχουν για την ΑΙΤ οι διάφορες ομάδες εμπλεκομένων όπως οι ρυθμιστικές αρχές  φαρμάκων, η βιομηχανία υγείας, τα ασφαλιστικά ταμεία, οι διαμορφωτές πολιτικής, οι ασθενείς και οι εθνικές αρχές ΑΙΤ. Στήν έρευνα έλαβαν μέρος 100 Ευρωπαϊκές οργανώσεις ασθενών (και από την Ελλάδα) και μεμονωμένοι ασθενείς.

Παραθέτω το Executive Summary από το οποίο προκύπτουν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα σχετικά με την συμμετοχή  των ασθενών στην  ΑΙΤ, την αδυναμία επικράτησης κοινών προτύπων ΑΙΤ, την ανάγκη ύπαρξης διαφάνειας και λογοδοσίας:

Εxecutive Summary

Before the late 1990s, medical manufacturers could feel fairly certain that their latest products would reach patients (provided that the inventions demonstrated acceptable benefits over risks). Today, however, manufacturers have to leap a new pre-market hurdle—the demand from government that medical innovation is efficient. Health technology assessment (HTA), the official name of the process that seeks to validate the cost effectiveness of medical interventions, is being embraced by an increasing number of Western European governments. HTA is now rightly recognised as a legitimate lever to support policy decisions on health spending. The approach is not without its critics though. Recently, the European Commission has expressed an interest in resolving some of the problems associated with HTA.

The rapidly growing importance of HTA to the healthcare industry—allied to the topicality of the subject—has prompted Hill & Knowlton to commission this study from UK based research organisation PatientView. 

The study explores the attitudes to HTA of the various healthcare stakeholders most directly affected by it, namely: drug regulators, industry, insurers, policymakers, politicians, and patients (as well as HTA agencies themselves). The study draws on a November 2009 survey of 100 patient groups from across Western Europe, plus interviews with senior representatives of diverse stakeholder bodies.

Healthcare systems have been struggling for decades to cope with the financial pressures placed on them by chronically sick, ageing populations, and by the rising prices of evermore sophisticated medical technologies. The deployment of HTA to support rational decision making about health expenditure is therefore an inevitability, and one that is generally accepted. The deployment of HTA, however, remains contentious.

 In some cases HTA is being used (some would say misused) by governments as a cost cutting tool, rather than as a mechanism to promote sensible choices among different medical interventions, in order to  squeeze the best value for money for society out of health budgets. Another controversial aspect of HTA is that HTA agencies appointed by governments have often primarily focused on medicines and medical devices—two of the smaller components of the total spend of healthcare systems—rather than looking at all medical interventions. HTA decisions can engender inequities within healthcare systems.

On the whole HTA agencies act merely in an advisory capacity. Local healthcare authorities or budget holders enjoy the right to accept or reject their recommendations. Citizens’ access to treatment may therefore vary, not only from country to country, but even within nations—a situation that is clearly unfair to patients, who, despite paying for healthcare with approximately similar sums of personal tax or insurance, end up receiving different levels of service, depending on where they live.

Some of the HTA stakeholders interviewed for this study still see HTA as being a crude process, since the tools may lack refinement, and do not always take account of the varying profiles of individual diseases, or the circumstances and values of patients (as is the case in clinical trials). In addition, HTA is complex to implement, and every country may interpret the process differently. Dependent, as it is, on clinical evidence, HTA could be assumed to be scientifically robust. Even clinicians acknowledge that clinical evidence is fallible. In addition, most HTAs occur before a product is made available to patients. Therefore, the true value of a medical technology or medicine, can never really be known until widely employed. The cost effectiveness of a medical product alters during its own lifetime, since the benchmarks against which medical accomplishment can be measured evolve with time and use.

Perhaps most important of all, little meaningful engagement seems to pass between many European based HTA agencies, patients and patient interest groups. The patient groups taking part in this study argue that the population at large is scarcely aware of HTA. The few ‘expert’ patients who might have heard of the process regard it as opaque, publicly unaccountable, and devoid of pathways to appeal HTA decisions. The study’s respondent patient groups, however, are adamant that patients possess an inalienable right to contribute to HTA, since “patients are the people who benefit or not from the decisions made.”

The way forward

Study participants offer a number of suggestions as to how HTA can become more widely acceptable.

  • Raising awareness of HTA among patients, the public, and other relevant healthcare stakeholders, which could include the active training of patients, the public, and other stakeholders in understanding the complexities of HTA.
  • HTA agencies should be required to become more involved with relevant stakeholders—primarily through increased and high level communication between the agencies and appropriate parties. This proviso for stakeholder buy in and enrolment may need legislative backing.
  • HTA should be made more openly accountable by enhancing the transparency of its methodologies, and by instituting clear, effective mechanisms for disputing HTA decisions.
  • While HTA may never be capable of uniformity across Europe, a continent wide system of mutual  recognition of standards would, at least, avoid repeated national duplication of HTA efforts (in much the same way that national drug regulators mutually recognise each other’s activities through the formation of the International Conference on Harmonisation of Technical Requirements for Registration of Pharmaceuticals for Human Use [ICH], in April 1990)
  • HTA should widen its focus to embrace patient relevant factors, such as patients’ quality of life, the quality of life of carers, and patients’ capacity to return to work. The European Commission’s Directorate General for Health and Consumer Protection (DG Sanco) is currently working with the World Health Organization (WHO) and the Organisation for Economic Cooperation and Development (OECD) on methodology for the calculation of costs that could touch upon these broader implications of the value of medical technology.

 

Comments
4 Responses to “Τί είναι η Αξιολόγηση Ιατρικής Τεχνολογίας (ΑΙΤ); Γιατί να με ενδιαφέρει;”
Trackbacks
Check out what others are saying...
  1. […] Τί είναι η Αξιολόγηση Ιατρικής Τεχνολογίας (ΑΙΤ); Γιατί… […]

    Μου αρέσει!

  2. […] This post was mentioned on Twitter by ehealthgr, Chris Zlatis . Chris Zlatis said: RT @ehealthgr: RT @kgapo: Ti είναι η αξιολόγηση ιατρικής τεχνολογίας; Γιατί να με ενδιαφέρει; http://bit.ly/c88zez #epatientGR #opnHealth […]

    Μου αρέσει!



Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Conference Blog

44th Annual Conference of the Society for Academic Primary Care • July 2015 • University of Oxford

One Health of a Life

Bringing patient realities to medical & health research

EAPC Blog

The Blog of the European Association of Palliative Care (onlus)

Minimally Disruptive Medicine

Effective care that fits!

Gray Connections

Perspectives on Lung Cancer, Brain Science, and Other Stuff

Π.Ε.Φ.Ν.Ι.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΦΑΡΜΑΚΟΠΟΙΩΝ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ

Corporate Rebels United

Movement to unite corporate rebels worldwide to ensure that true change happens virally

STweM

Healthcare is getting better

Health Care Social Media

Monitoring The Pulse Of Health Care Social Media

CancerGeek

Challenging the Status Quo in Healthcare and Industry

Health and Social Care

Research and policy analysis in health and social care

Fortune

Fortune 500 Daily & Breaking Business News

hcldr

Healthcare Leadership Blog

TechCrunch

Startup and Technology News

social for the people

government social media training

Αρέσει σε %d bloggers: