Patients pay a price for spending cuts – Οι ασθενείς πληρώνουν το τίμημα των περικοπών στην υγεία

Ελληνική Μετάφραση στο τέλος του κειμένου

At the beginning of August, an important and well documented article on the cost of European frontline cancer care was published in Cancer World, a magazine of the European School of Oncology, that is published six times a year.

The article of Anna Wagstaff, Core Contributing Writer of CancerWorld,  “Patients pay a price for spending cuts” (from which I borrowed the title of this post) comments on the results of the recent survey of CancerWorld about how public spending cuts are impacting on frontline cancer care. The survey was carried among the readership of CancerWorld and attracted responses from 20 of the 27 European member states. Despite any remarks one could  make on the methodology of the survey, the respondents draw a gloomy picture of what is to be expected in countries where the heathcare budget has suffered drastic cuts.

Greece is the country where the most drastic cuts were imposed on healthcare expenditure but Spain, Italy, Portugal follow… Oncology care is among the most expensive ones and one of those whose cost grows steadily during the last 20 years, as a result of science and technology advancements. This means that it is one of the first to experience the effects of the economic crisis. Cancer  patients are and will continue to be among the most hit patient groups by the healthcare budget cuts that in Greece seem to have no end..

Despite the considerable healthcare expenditure cuts achieved in 2010-11, the MOU that Greece signed with its lenders at the beginning of this year imposes new spending cuts as follows|:

–       Emphasis on measures to reduce the medicines  expenditure covered by the social insurance funds by one billion euros in 2012 so that it reaches 1% of GDP by the end of 2014.

–       Reduce the overall profit margin of pharmacies at less than 15% and of pharmaceutical wholesalers at up to 5%.

–       Increased use of e-prescribing covering at least 90% of all drugs and medical procedures covered by public funds.

–       Implementation of treatment/prescribing guidelines

–       Implementation of monitoring system for prescribing activity and imposition of penalties to doctors who over-prescribe

–       Increased use of generic medicines up to 35% of the total medicines volume sold by pharmacies at the end of 2012, and to 60% at the end of 2013. Hospitals should prescribe generics up to 40% of the total quantity of dispensed medicines.

–       Reduction of the highest price of generic medicines and of original medicines whose patent expired at 40% and 50% respectively of the original medicines.

–       Linking patient co-payment of insured with the price of medicines (lower percentage for generics, higher for expensive originals)

–       Obligation on doctors to prescribe the international scientific name of the active substance and possibility offered to pharmacists to replace prescription drugs with other of lower price with the same active substance.

–       Hospitals will be asked to reduce their operating expenses by 8%, increase mobility of medical and administrative staff, merging of small hospitals with others, review of the on call work plans for hospitals and staff.

There was no doubt that the Greek healthcare system needed rationalization but this flood of spending cuts instead of improving healthcare delivery, as it is allegedly promoted, it risks to completely abolish the public healthcare system.

These measures might sound to some as reasonable ones, however as they were imposed or agreed upon with only some interest groups who tried to safeguard their own interests, there is no consensus or agreement whatsoever about their necessity.  For example, at first view it is reasonable to bring all 35+ independent social insurance funds under one roof so there is a uniformity in supplies and benefits, but these 35 funds are in varying financial status ranging from almost bankrupt to healthy.  Also the insured in these funds have paid for long years different levels of social insurance contributions for different levels of benefits so putting everyone under the same roof means that some will lose and some will gain in benefits.

Moreover, this “roof”  EOPYY-National Organisation for Healthcare Services, does not have “tiles” i.e. sound financing and organization. It was established hastily last year without a proper organization, without sufficient financing. It was estimated on paper that it could be self financed by social insurance contributions but with official unemployment climbing steadily to the 25% region and few employers paying regularly their contributions (those of employees are withheld at source but not paid to EOPYY…), it is no wonder that EOPYY cannot meet its financial obligations towards its HCPs: doctors, diagnostic centers, hospitals, pharmaceutical companies, hospital suppliers…

EOPYY providing healthcare services to 9,5million insured started with huge debts: the old outstanding debts to HCPs that the social insurance funds brought with them when incorporated under EOPYY,  plus new incurred debts which EOPYY could not pay due to lack of financing..

According to an article of the newspaper Avgi the accumulated debt of healthcare divisions of the social insurance funds under EOPYY for the years 2009, 2010 and 2011 reaches 3,5billion euro. More precisely EOPYY owes 570 m. euro to physicians for the years 2009-2011, 536m. euro to private diagnostic centers and clinics, 500m.euro for pharmaceutical and medical supplies to pharmacists and 1,5b.euro to the public hospitals. A portion of these  debts has been paid, following long strikes of the interested HCPs, bringing patients to despair…

The income estimate in the 2012 budget is 5.8billion euro only, when it was 7,8billion euro in 2011 covering the four social insurance funds that were initially put under the EOPYY umbrella.

One might ask, what’s so bad now for Greek patients and more particularly for cancer patients? A short enumeration of facts will enlighten what happens in Greece:

–    current unemployment rate 23,1% in May 2012 in comparison to 16,8% in May 2011[i] (9,1% in May 2009)

–    54,9% unemployment in the 15-24years old and 31,6% in the 25-34years old in May 2012 (41,7% and 23.3 respectively in 2011)

–    salaries and pensions  were reduced during the previous two years by 30-40% as a result of the horizontal cuts imposed by the lenders (IMF/EU/ECT) and further horizontal cuts will be imposed around October raising the total cuts in salaries and pensions to 50-60% (the current basic  salary is at 586euro gross).

–    basic provisions of the labour legislation were abolished as a result of the measures imposed-job seekers may find only part-time/contract work that is work without proper social insurance coverage –(salary for young people up to 25years is 510euro gross).

–    unemployed return to live with parents, who receive a pension, or take their parents back home from the  homes for elderly, where they were living, so that the pension can now sustain all..

–    those unemployed or out of business lose healthcare social insurance benefits after 12 months – many job seekers accept to work “black” since there is no other alternative

–    the Social Primary Care Practice run by volunteer healthcare professionals in an Athens suburb examined 3.596 uninsured Greek citizens. Similar data are available from the organization Medecins sans Frontieres (formerly they offered services mainly to migrants without legal documents..)

–    88%  of the above 3.596 patients had lost their healthcare social insurance benefits in 2010, 2011, 2012.  44% are businessmen who closed their business due to recession and owe contributions to their social insurance fund, therefore they cannot claim healthcare insurance benefits

In this gloomy socio-economic environment, citizens not earning any income or much less than they used to and who happen to be hit by a serious disease like cancer are really in hardship. On the other hand,  the staff of the crowded public hospitals have to face their own problems: salaries not paid in some hospitals, emergency hours service not paid for several months in all hospitals, hospitals under-staffed with medical and nursing personnel to the point they are obliged to close Operating Rooms…

The translation of the austerity measures for the cancer patients who mostly use the public health care system means:

–       Very long waiting times for appointments with surgeons and oncologists, exceeding the 2months and half

–       Very long waiting times to plainly not fixing time for surgery

–       Waiting times for radiotherapy reaching/exceeding three months in public hospitals

–       The new measures dictate that a physician cannot prescribe more than 3 medicines per prescription/day and only medicines of his/her specialty. For cancer patients who often need more than one medicines for co-morbidities, caused by or to overcome the side effects of their basic cancer treatment this is an ordeal. In practice, this means that they will have to struggle to get another medical appointment, spend time in doctor’s waiting room to get the additional prescription, while before the austerity measures the physician could prescribe all medicines needed in one visit.

–       The off-label prescription of medicines is forbidden, however in cancer and rare disease, it might be the case. In such instances, patients have to fight for long periods with the authorities to get their medicines prescribed.

–       All expensive cancer medicines are now available only through hospital pharmacies, but hospitals owe huge amounts to pharmaceutical companies that in turn have stopped deliveries to public hospitals. Therefore, cancer patients go daily to the distribution points in the vain hope that their medicine will be available..

–       The alternative is to pay cash to their local private pharmacy who will order the medicine, then the patient may claim the amount from EOPYY (a joke: EOPPY has not paid during  the last six months any medicines’ claims filed by insured patients). For the patients this is not a joke as many cancer medicines are very expensive ranging from a few thousand euro to more than 10.000…

–       Hospitals that owe huge sums to suppliers lack basic hospital supplies from hand disinfectant to operating room supplies..

–       Patients needing arthroplasty or other surgical supplies might be asked to buy them  themselves and claim cost afterwards from EOPYY, if they want to be operated..

As it were not enough, professional associations of pharmacists in several regions go on strike again this month, while many more announced they will follow because EOPYY has not settled accounts, meaning that they will not execute prescriptions of EOPYY insured. Moreover, physicians in public hospitals go on strike because they have not been paid emergency shifts for long months and EOPYY physicians because the organization for one year now has not executed their employment contracts…

Before the economic crisis, many cancer patients could afford private healthcare services in times of strikes in public hospitals or when the waiting times were exacerbating, for a second opinion, not any longer..The cost of cancer care is today far beyond the financial means of the average Greek patient.. What happens now in cancer care means that the patients who cannot have access to the necessary public healthcare and medicines, will not be able to be treated and they will see their health deteriorate. At the end,  it will cost much more to the payers/state to treat them later with an advanced disease.

In 2011, Dr. Alexander Ardavanis, at the 17th Congress of the Hellenic Society of Clinical Oncology in Athens, in the session “The cost of oncology care in Europe and Greece” made an excellent presentation of the dilemmas that the clinical oncologist is facing daily: he is not only required to develop “accountant” skills as Anna Costato from Italy, so well says in the Cancer World article but on top of the new regulations, the Greek healthcare system asks the physician to become a “Judge”.  The physician and the clinical oncologist are asked  to make decisions about rationing diagnostic procedures and therapeutic options..

Regardless of the methodology selected, the importance of the survey of Cancer World lies in its European character and the findings and comments proving that the cost of frontline cancer care is not the problem of any single country (of course, in every country there might be a lot of things that could be done more efficiently) but rather a European problem. A problem which the economic crisis already established and made acute in some countries, while it knocks at the door of others.

Fatima Cardoso, Director of the Breast Cancer Unit at the Champalimaud Cancer Center in Lisbon rightly believes that the shortage of medicines  and restrictions on expensive cancer drugs are not only a national problem  and that efforts should be taken at a European level

“to broker an agreement with pharmaceutical companies that would allow hospitals that have been pushed into massive debt by the cuts (in Greece also by the PSI!!) to spread their payments over a longer time period’.

Cardoso sees it as a “pan-European problem” that needs “a larger solution”.  I would add that the shortage of medicines tends to become a global problem, for which member countries officials would welcome action at an EU level.

As the crisis deepens, can action at European level  be undertaken to face the many problems that the spending cuts have created in frontline cancer care? It is not known yet, but one may assume that, as countries realize the intensity of the public health and social problems created by the continuously more demanding austerity measures, they could decide to join forces for assuring decent cancer care to their citizens…

[i]Labour Force Survey May2012 May2012 (

Eλληνική μετάφραση

Στις αρχές του Αυγούστου,  δημοσιεύθηκε ένα σημαντικό και καλά τεκμηριωμένο άρθρο σχετικά με τα ο κόστος της ογκολογικής περίθαλψης  στο περιοδικό CancerWorld της Ευρωπαϊκής Σχολής Ογκολογίας, που εκδίδεται έξι φορές το χρόνο.

Το άρθρο της AnnaWaggstaff, Core Contributing Writer του CancerWorld, «Οι ασθενείς πληρώνουν το τίμημα για τις περικοπές των δαπανών» (από το οποίο δανείστηκa τον τίτλο αυτού του post) σχολιάζει τα αποτελέσματα της πρόσφατης έρευνας του CancerWorld για το πώς οι περικοπές των δημοσίων δαπανών επηρεάζουν την ογκολογική περίθαλψη  πρώτης γραμμής. Η έρευνα διεξήχθη μεταξύ των αναγνωστών του CancerWorld και προσέλκυσε απαντήσεις από 20 από τα 27 κράτη μέλη της Ε.Ε. Παρά τις όποιες παρατηρήσεις θα μπορούσε να κάνει κάποιος σχετικά με τη μεθοδολογία της έρευνας, οι ερωτηθέντες παρουσιάζουν μια ζοφερή εικόνα για το τι θα πρέπει να αναμένεται σε χώρες όπου ο προϋπολογισμός υγείας έχει υποστεί δραστικές περικοπές.

 Τα ευρήματα της έρευνας

 Η έρευνα μεταξύ των αναγνωστών του CancerWorld, που ρωτούσε για το πώς οι περικοπές των δημοσίων δαπανών υγείας επηρεάζουν την ογκολογική περίθαλψη πρώτης γραμμής, προσέλκυσε 90 απαντήσεις από 20 από τις 27 χώρες της Ε.Ε. Συνολικά 10% των απαντήσεων αναφέρουν ότι δεν επηρεάσθηκε η ποιότητα της ογκολογικής περίθαλψης των ασθενών, ενώ η πλειονότης ανέφερε ότι επηρεάσθηκε «μερικά» (γύρω στο 40%)  ή «παρά πολύ (περίπου 35%) και λίγο περισσότεροι από 15% ότι επηρεάσθηκε «παρά πολύ».

Όπως θα ήταν αναμενόμενο, η πρόσβαση σε αντικαρκινικές θεραπείες (ανεξάρτητα από τη ταχύτητα πρόσβασης) έχει επηρεασθεί το λιγότερο, 35% των απαντήσεων αναφέρουν «καθόλου», λίγο περισσότερες αναφέρουν ότι επηρεάσθηκε «λίγο» και 25% αναφέρουν «πολύ μεγάλη» ή «σημαντική» επίδραση). Η πρόσβαση σε άλλες κατηγορίες  περίθαλψης, όπως η υποστηρικτική φροντίδα και η αποκατάσταση, φαίνεται να έχουν επηρεασθεί περισσότερο αφού μόνον 20% αναφέρει «καθόλου» και περισσότεροι από 40% «σημαντική» ή «πολύ μεγάλη».

Οι ασθενείς σε πολλές χώρες πρέπει επίσης να περιμένουν περισσότερο για να έχουν πρόσβαση στις υπηρεσίες που χρειάζονται. Πολύ έχουν επηρεασθεί συγκεκριμένες ογκολογικές θεραπείες όπως η χειρουργική αντιμετώπιση και η ακτινοθεραπεία, δεδομένου ότι σχεδόν 40% των απαντήσεων αναφέρει «πολύ μεγάλη» ή «σημαντική» επίδραση και μόνον 20% αναφέρει «καθόλου».

 Αλλά πολλοί ασθενείς αντιμετωπίζουν επίσης πολύ μεγάλους χρόνους αναμονής για ιατρική επίσκεψη σε γιατρό ειδικότητας και για διαγνωστικές εξετάσεις (20% και 35% αντίστοιχα αναφέρουν τις δύο ανώτατες κατηγορίες επίδρασης).

 Η ερμηνεία των ευρημάτων της έρευνας υπόκειται σε όλες τις συνήθεις παρατηρήσεις σχετικά με την αυτο-επιλογή των απαντήσεων και τον υποκειμενικό τους χαρακτήρα.

Η Ελλάδα είναι η χώρα όπου οι πλέον δραστικές περικοπές επιβλήθηκαν στις δαπάνες της υγείας, αλλά Ισπανία, η Ιταλία, η Πορτογαλία ακολουθούν … Η ογκολογική περίθαλψη είναι μεταξύ των πλέον δαπανηρών και ένας τομέας του οποίου το κόστος αυξάνεται σταθερά κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 ετών, ως αποτέλεσμα των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων. Αυτό σημαίνει ότι η ογκολογική περίθαλψη είναι από τους πρώτους τομείς που θα βιώσουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης. Οι ασθενείς με καρκίνο είναι και θα συνεχίσουν να είναι μια από τις ομάδες ασθενών που πλήττονται περισσότερο από τις περικοπές του προϋπολογισμού της υγειονομικής περίθαλψης που στην Ελλάδα φαίνεται πως δεν έχουν τέλος ..

Παρά τις σημαντικές περικοπές δαπανών υγειονομικής περίθαλψης που επιτεύχθηκαν το 2010 και το 2011, το Μνημόνιο που η Ελλάδα υπέγραψε με τους δανειστές της, στις αρχές του τρέχοντος έτους, επιβάλλει νέες περικοπές δαπανών ως ακολούθως:

  • Έμφαση σε μέτρα περιορισμού της φαρμακευτικής δαπάνης που καλύπτονται από τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης κατά 1 δις.  € το 2012, ώστε να φθάσει το 1% του ΑΕΠ μέχρι το τέλος του 2014
  • Μείωση του συνολικού περιθωρίου κέρδους των φαρμακείων σε λιγότερο από 15% και των χονδρεμπόρων φαρμακευτικών προϊόντων σε ποσοστό μέχρι 5%.
  • Επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης που να καλύπτει τουλάχιστον το 90% όλων των φαρμάκων και των ιατρικών διαδικασιών που καλύπτονται από δημόσιους πόρους.
  • Εφαρμογή κατευθυντηρίων οδηγιών για τη συνταγογράφηση
  • Εφαρμογή συστήματος παρακολούθησης της συνταγογράφησης και επιβολή κυρώσεων στους γιατρούς που υπερσυνταγογραφούν.
  • Η αύξηση της χρήσης των γενόσημων φαρμάκων μέχρι 35% του συνολικού όγκου των φαρμάκων που πωλούνται από τα φαρμακεία στο τέλος του 2012, και στο 60% στο τέλος του 2013. Τα Νοσοκομεία πρέπει να συνταγογραφούν γενόσημα έως 40% της συνολικής ποσότητας των φαρμάκων που διαθέτουν.
  • Μείωση της υψηλότερης τιμής των γενόσημων φαρμάκων και των πρωτότυπων φαρμάκων των οποίων η πατέντα έληξε στο 40% και 50% αντίστοιχα εκείνης των πρωτότυπων φάρμακων.
  • Σύνδεση της συμμετοχής των ασφαλισμένων με την αξία των φαρμάκων (χαμηλότερο ποσοστό για generics, υψηλότερο για τα ακριβά πρωτότυπα)
  • Υποχρέωση των γιατρών να συνταγογραφούν τη  διεθνή επιστημονική ονομασία της δραστικής ουσίας με δυνατότητα των φαρμακοποιών να αντικαθιστούν τα συνταγογραφούμενα φάρμακα με άλλα χαμηλότερης τιμής με την ίδια δραστική ουσία.
  • Τα νοσοκομεία θα κληθούν να μειώσουν τα λειτουργικά τους έξοδα κατά 8% (σημ. ήδη έχουν προβεί σε μειώσεις περίπου 40%), να αύξησουν  τη κινητικότητα του ιατρικού και διοικητικού προσωπικού, θα συγχωνευθούν μικρά νοσοκομεία με άλλα, αναθεώρηση των προγραμμάτων εφημερίας για τα νοσοκομεία και το προσωπικό.

Δεν υπήρχε καμία αμφιβολία ότι το Ελληνικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης χρειαζόταν εξορθολογισμό, αλλά αυτό το κύμα περικοπών αντί να βελτιώσει την υγειονομική περίθαλψη, όπως προβάλλεται, κινδυνεύει να καταργήσει εντελώς το δημόσιο σύστημα υγείας.

Τα μέτρα αυτά μπορεί να ακούγονται σε μερικούς ως λογικά, ωστόσο, όπως επιβληθήκαν ή συμφωνήθηκαν με μερικές επαγγελματικές ομάδες που προσπάθησαν να διασφαλίσουν μέσω απεργιών και διαπραγματεύσεων τα συμφέροντά τους, δεν υπάρχει καμμία απολύτως συναίνεση ή συμφωνία σχετικά με την αναγκαιότητά τους. Για παράδειγμα, από πρώτης όψεως είναι λογικό να υπαχθούν όλα τα 35+ ανεξάρτητα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης κάτω από μία στέγη, ούτως ώστε υπάρχει μια ομοιομορφία στις προμήθειες και τις παροχές, αλλά αυτά τα 35 ταμεία βρίσκονται σε πολύ διαφορετική οικονομική κατάσταση το καθένα, που κυμαίνεται από σχεδόν πτώχευση έως υγιή. Επίσης, οι ασφαλισμένοι σε αυτά τα ταμεία έχουν πληρώσει για πολλά χρόνια διαφορετικά επίπεδα εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για διαφορετικά επίπεδα παροχών, ώστε βάζοντας όλα τα ταμεία κάτω από την ίδια στέγη σημαίνει ότι κάποιοι θα χάσουν και κάποιοι θα κερδίσουν.

Επιπλέον, αυτή η «στέγη» του EOPYY-Εθνικού Οργανισμού για τη παροχή υπηρεσιών υγείας, δεν είναι στεγανή, δεν έχει «κεραμίδια», δηλαδή σταθερή χρηματοδότηση και οργάνωση. Ιδρύθηκε πέρυσι, βιαστικά,  χωρίς τη κατάλληλη οργάνωση, χωρίς επαρκή χρηματοδότηση. Στα χαρτιά εκτιμήθηκε ότι ο ΕΟΠΥΥ μπορεί να αυτοχρηματοδοτηθεί με τις ασφαλιστικές εισφορές αλλά με την ανεργία να ανεβαίνει σταθερά προς το 25% και λίγους εργοδότες να πληρώνουν κανονικά τις εισφορές τους (αυτές των μισθωτών παρακρατούνται στη πηγή αλλά δεν καταβάλλονται…) δεν είναι να απορεί κανείς που ο EOPYY δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις προς τους προμηθευτές του: γιατρούς, διαγνωστικά κέντρα, νοσοκομεία, φαρμακευτικές εταιρείες, προμηθευτές νοσοκομείων …

ΟEOPYY, που σήμερα παρέχει υπηρεσίες υγείας σε 9,5 εκατ. ασφαλισμένους ξεκίνησε τη λειτουργία του με τεράστια χρέη: τα παλιά ανεξόφλητα χρέη που τα ασφαλιστικά ταμεία έφεραν στον ΕΟΠΥΥ, συν τα νέα χρέη που δημιουργήθησαν επειδή δεν έχει πόρους για να τα εξοφλήσει.

Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας Αυγή, το συσσωρευμένο χρέος των τμημάτων υγείας των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης που εντάχθηκαν στον EOPYY για τα έτη 2009, 2010 και 2011 ανέρχεται σε 3,5 δις ευρώ. Συγκεκριμένα, ο EOPYY χρωστάει 570 εκατ. ευρώ σε γιατρούς για τα έτη 2009-2011, 536εκατ. ευρώ σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και κλινικές, 500εκατ. ευρώ για φάρμακα και ιατρικά είδη σε φαρμακοποιούς και 1,5 δις. ευρώ στα δημόσια νοσοκομεία. Ένα μέρος αυτών των χρεών έχει καταβληθεί, μετά από μακρές απεργίες των ενδιαφερομένων προμηθευτών, φέρνοντας  τους ασθενείς σε απόγνωση …

Η εκτίμηση εσόδων του ΕΟΠΥΥ στον προϋπολογισμό του 2012 είναι 5.8δισ.  ευρώ μόνο, όταν ήταν 7,8 δισεκ. ευρώ το 2011, για την κάλυψη των τεσσάρων ασφαλιστικών ταμείων που είχαν αρχικά ενταχθεί στον EOPYY.

Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί, μα είναι τόσο άσχημη η κατάσταση για τους Ελληνες ασθενείς και ειδικότερα για τους ασθενείς με καρκίνο; Μια σύντομη παράθεση δεδομένων είναι διαφωτιστική για το τι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα:

  • Τρέχον ποσοστό ανεργίας 23,1% το Μάιο 2012 σε σύγκριση με 16,8% το Μάιο του 2011 (9,1% τον Μάιο του 2009)
  • 54,9% η ανεργία στις ηλικίες 15-24ετών και 31,6%  σε 25-34ετών το Μάιο 2012 (41,7% και 23,3 αντίστοιχα το 2011)
  • Μισθοί και συντάξεις μειώθηκαν κατά τα δύο προηγούμενα έτη κατά 30-40%, ως αποτέλεσμα των οριζόντιων περικοπών που επιβλήθηκαν από τους δανειστές (ΔΝΤ / ΕΕ / ECT) και νέες οριζόντιες περικοπές, αναμένεται να επιβληθούν γύρω στον Οκτώβριο, αυξάνοντας τις συνολικές περικοπές στους μισθούς και συντάξεις σε 50-60% (σημερινός βασικός μισθός: € 586 μεικτά).
  • Βασικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας καταργήθηκαν ως αποτέλεσμα των μέτρων που επιβλήθηκαν. Οσοι αναζητούν εργασία μπορούν να βρούν μόνο εργασία μερικής απασχόλησης ή με μπλόκ παροχής υπηρεσιών, εργασία που δεν παρέχει πλήρη ασφαλιστική κάλυψη (μισθός για νέους έως 25 χρόνων είναι € 510 μεικτά).
  • Οι άνεργοι επιστρέφουν στο πατρικό τους να ζήσουν με τους ηλικωμένους γονείς, οι οποίοι έχουν σύνταξη, ή ξαναπαίρνουν τους γονείς στο σπίτι από τον οίκο ευγηρίας όπου ζούσαν, έτσι ώστε η σύνταξη τους να μπορεί τώρα να συντηρήσει όλους ..
  • Οι άνεργοι ή όσοι έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους χάνουν το δικαίωμα στις παροχές κοινωνικής ασφάλισης για υγειονομική περίθαλψη 12 μήνες μετά τη λήξη της απασχόλησης – πολλά άτομα που αναζητούν εργασία δέχονται να εργαστούν «μαύρα», χωρίς ασφάλιση, δεδομένου ότι δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση
  • Το Κοινωνικό Ιατρείο που διοικείται από εθελοντές επαγγελματίες υγείας σε προάστιο της Αθήνας εξέτασε φέτος 3.596 ανασφάλιστους Έλληνες πολίτες. Παρόμοια στοιχεία είναι διαθέσιμα από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα (προηγούμενα  προσέφεραν υπηρεσίες κυρίως σε μετανάστες χωρίς νόμιμα έγγραφα ..)
  • 88% των 3,596 ασθενών είχαν χάσει την ασφαλιστική τους κάλυψη για υγειονομική περίθαλψη μεταξύ 2010-2012. 44% είναι επιχειρηματίες που έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους λόγω της ύφεσης και οφείλουν εισφορές στον ΟΑΕΕ ως εκ τούτου δεν δικαιούνται ασφαλιστικές παροχές υγείας.

Σε αυτό το ζοφερό κοινωνικο-οικονομικό περιβάλλον, οι πολίτες που δεν έχουν κανένα εισόδημα ή πολύ λιγότερο από ό, τι είχαν συνήθως και οι οποίοι πάσχουν από μια σοβαρή ασθένεια, όπως ο καρκίνος, βρίσκονται πραγματικά σε δεινή θέση.  Από την άλλη πλευρά, το προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων με πληθώρα ασθενών έχουν να αντιμετωπίσουν τα δικά τους προβλήματα: οι μισθοί δεν καταβάλλονται σε ορισμένα νοσοκομεία, οι εφημερίες δεν έχουν καταβληθεί  για αρκετούς μήνες σε όλα τα νοσοκομεία, τα νοσοκομεία είναι υπο-στελεχωμένα με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό σε σημείο που νοσοκομεία άναγκάστηκαν να κλείσουν χειρουργεία λόγω έλλειψης προσωπικού  …

Η μετάφραση των μέτρων λιτότητας για τους ασθενείς με καρκίνο, οι οποίοι ως επί το πλείστον χρησιμοποιούν το δημόσιο σύστημα υγείας σημαίνει:

–   Πολύ μεγάλους χρόνους αναμονής για ραντεβού με χειρουργούς και ογκολόγους, που υπερβαίνει τους δύο μήνες

–   Πολύ μεγάλοι χρόνοι αναμονής για τον καθορισμό χρόνου χειρουργικής επέμβασης

–   Ο χρόνος αναμονής για ακτινοθεραπεία φθάνει / υπερβαίνει τους τρεις μήνες σε δημόσια νοσοκομεία

–   Τα νέα μέτρα που απαγορεύουν τη συνταγογράφηση περισσότερων από 3 φάρμακα ανά συνταγή / ημέρα και μόνο από γιατρό της ανάλογης ειδικότητας.  Αυτό είναι μια δοκιμασία, για τους ασθενείς με καρκίνο, και άλλους χρόνιους ασθενείς, που συχνά χρειάζονται περισσότερα από ένα φάρμακο για νοσηρότητες, που προκαλούνται από τη βασική θεραπεία ή για να ξεπεραστούν οι παρενέργειες της βασικής θεραπείας. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αγωνιστούν να κλείσουν ένα άλλο ιατρικό ραντεβού, να χάσουν χρόνο στην αίθουσα αναμονής, για να πάρουν την επιπλέον συνταγή, ενώ πριν από τα μέτρα λιτότητας, ο οικογενειακός γιατρός μπορούσε να συνταγογραφήσει όλα τα φάρμακα που απαιτούνται σε μία μόνο επίσκεψη.

–   Η εκτός ενδείξεων συνταγογράφηση φαρμάκων απαγορεύεται, ωστόσο, στον καρκίνο και τις σπάνιες ασθένεια, θα μπορούσε να είναι απαραίτητο. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι ασθενείς πρέπει να αγωνιστούν για μεγάλο χρονικό διάστημα με τις αρμόδιες υπηρεσίες για να πάρουν τα φάρμακά τους

–   Όλα τα ακριβά αντικαρκινικά φάρμακα είναι τώρα διαθέσιμα μόνο μέσω των φαρμακείων των νοσοκομείων ή φαρμακείων ΕΟΠΥΥ, αλλά τα νοσοκομεία οφείλουν τεράστια ποσά στις φαρμακευτικές εταιρείες που με τη σειρά τους έχουν σταματήσει τις παραδόσεις στα δημόσια νοσοκομεία. Ως εκ τούτου, ασθενείς με καρκίνο πηγαίνουν καθημερινά στα σημεία διανομής με τη μάταιη ελπίδα ότι ίσως βρούν τα φάρμακά τους…

–   Η εναλλακτική λύση είναι να πληρώσουν την αξία των φαρμάκων τοις μετρητοίς στο φαρμακείο της γειτονιάς τους για να παραγγείλει το φάρμακο, στη συνέχεια ο ασθενής μπορεί να διεκδικήσει το ποσό από EOPYY  (αστείο: EOPPY δεν έχει καταβάλλει κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών αποζημιώσεις στους ασθενείς για φάρμακα). Για τους ασθενείς αυτό δεν είναι καθόλους αστείο καθώς πολλά αντικαρκινικά φάρμακα είναι πολύ ακριβά, κυμαίνονται από μερικές χιλιάδες ευρώ σε περισσότερα από 10.000 …

–   Τα νοσοκομεία οφείλουν τεράστια ποσά στους προμηθευτές και στερούνται βασικά νοσοκομειακά υλικά: από απολυμαντικό χεριών έως υλικά χειρουργείου

–   Σε ασθενείς που χρειάζονται αρθροπλαστική ή άλλα χειρουργικά υλικά είναι δυνατόν να τους ζητηθεί να τα αγοράσουν/προκαταβάλλουν κόστος οι ίδιοι και να διεκδικήσουν το κόστος μετά από τον EOPYY, αν θέλουν να χειρουργηθούν

Ως να μην ήταν αρκετά τα παραπάνω, οι επαγγελματικές ενώσεις των φαρμακοποιών σε αρκετές περιοχές θα απεργήσουν και πάλι αυτό το μήνα, ενώ πολύ περισσότερες ανακοίνωσαν ότι θα ακολουθήσουν, καθώς EOPYY δεν έχει τακτοποιήσει τα ανεξόφλητα χρέη, πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα εκτελούν τις συνταγές των ασφαλισμένων EOPYY. Επιπλέον, οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία απεργούν γιατί δεν έχουν πληρωθεί επί πολλούς μήνες οι εφημερίες και οι γιατροί EOΠYY επειδή ο οργανισμός επί ένα χρόνο τώρα δεν τους έχει παραδώσει τις συμβάσεις εργασίας τους …

Πριν από την οικονομική κρίση, πολλοί ασθενείς με καρκίνο μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά  τις ιδιωτικές υπηρεσίες υγείας, σε περιόδους απεργιών στα δημόσια νοσοκομεία ή όταν οι χρόνοι αναμονής ήταν πολύ μεγάλοι, ή για μια δεύτερη γνώμη, αλλά δεν είναι πλέον δυνατόν .. Το κόστος της ογκολογικής περίθαλψης υπερβαίνει κατά πολύ τις οικονομικές δυνατότητες του μέσου Έλληνα ασθενή .. Αυτό που συμβαίνει τώρα στην ογκολογική περίθαλψη σημαίνει ότι οι ασθενείς που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στην αναγκαία δημόσια υγειονομική περίθαλψη και τα φάρμακα, δεν θα είναι σε θέση να νοσηλευθούν  και θα δουν την υγεία τους να επιδεινώνεται. Στο τέλος, θα κοστίσει πολύ περισσότερο για τα ασφαλιστικά ταμεία/κράτος για να τους περιθάλψει αργότερα με προχωρημένη νόσο.

Το 2011, ο Δρ Αλέξανδρος Αρδαβάνης, στο 17ο Συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας στην Αθήνα,  στην ενότητα «Το κόστος της ογκολογικής φροντίδας στην Ευρώπη και την Ελλάδα» έκανε μια εξαιρετική παρουσίαση των διλημμάτων που αντιμετωπίζει καθημερινά ο κλινικός ογκολόγος: δεν καλείται μόνον να αναπτύξει δεξιότητες «λογιστή» , όπως πολύ εύστοχα αναφέρει η Άννα Costato από την Ιταλία, στο άρθρο του CancerWorld, αλλά επί πλέον των νέων κανονισμών, το Ελληνικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης ζητά από το γιατρό να γίνει «δικαστής». Ο γιατρός και ο κλινικός ογκολόγος καλούνται να πάρουν αποφάσεις σχετικά με τη χορήγηση των διαγνωστικών εξετάσεων και των θεραπειών… ..

Ανεξάρτητα από την επιλογή της μεθοδολογίας, η σημασία της έρευνας του CancerWorld βρίσκεται στον Ευρωπαϊκό της χαρακτήρα και τα συμπεράσματα και τα σχόλια αποδεικνύουν ότι το κόστος της ογκολογικής περίθαλψης πρώτης γραμμής δεν είναι πρόβλημα μόνον μιας χώρας  (φυσικά, σε κάθε χώρα πολλά πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πιο αποτελεσματικά), αλλά μάλλον ένα Ευρωπαϊκό πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που η οικονομική κρίση έχει ήδη δημιουργήσει και το έκανε σοβαρό σε ορισμένες χώρες, ενώ χτυπά στην πόρτα και άλλων.

Η Fatima Cardoso, Διευθύντρια Μονάδας του Καρκίνου του Μαστού στο Champalimaud Κέντρο Καρκίνου στη Λισαβόνα,  δικαιολογημένα πιστεύει ότι η έλλειψη φαρμάκων και οι περιορισμοί στα ακριβά ογκολογικά φάρμακα δεν είναι μόνο ένα εθνικό πρόβλημα και ότι οι προσπάθειες θα πρέπει να ληφθούν σε Ευρωπαϊκό επίπεδο:

«για τη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας με τις φαρμακευτικές εταιρείες που θα επέτρεπε στα νοσοκομεία που έχουν τεράστιο χρέος από τις περικοπές (σημ. στην Ελλάδα και λόγω PSI!) να επιμηκύνουν τις πληρωμές τους σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Η Cardoso το θεωρεί «πανευρωπαϊκό πρόβλημα» που απαιτεί μια «ευρύτερη λύση».  Θα ήθελα να προσθέσω ότι η έλλειψη φαρμάκων τείνει να γίνει ένα παγκόσμιο πρόβλημα, για το οποίο αξιωματούχοι των χωρών μελών θα καλωσόριζαν την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ.

Καθώς βαθαίνει η κρίση, είναι δυνατόν να αναληφθεί δράση σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, για να αντιμετωπίσει τα πολλά προβλήματα που δημιούργησαν οι περικοπές των δαπανών στην πρώτη γραμμή της ογκολογικής περίθαλψης;

Δεν είναι γνωστό ακόμα, αλλά μπορεί κανείς να υποθέσει ότι, καθώς οι χώρες συνειδητοποιούν την ένταση των προβλημάτων δημόσιας υγείας και των κοινωνικών προβλημάτων που δημιουργήθηκαν από τα ολοένα και πιο απαιτητικά μέτρα λιτότητας, θα μπορούσαν να αποφασίσουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους για τη διασφάλιση αξιοπρεπούς ογκολογικής περίθαλψης στους πολίτες τους.

One Response to “Patients pay a price for spending cuts – Οι ασθενείς πληρώνουν το τίμημα των περικοπών στην υγεία”
Check out what others are saying...
  1. […] At the beginning of August, an important and well documented article on the cost of European frontline cancer care was published in Cancer World, a magazine of the European School of Oncology. he article of Anna Wagstaff, Core Contributing Writer of CancerWorld, “Patients pay a price for spending cuts” (from which I borrowed the title of this post) comments on the results of the recent survey of CancerWorld about how public spending cuts are impacting on frontline cancer care.  […]

    Μου αρέσει!


Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:


Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )


Σύνδεση με %s

One Health of a Life

Bringing patient realities to medical & health research

Conference Blog

44th Annual Conference of the Society for Academic Primary Care • July 2015 • University of Oxford


The Blog of the European Association for Palliative Care

Minimally Disruptive Medicine

Effective care that fits!

Gray Connections

Perspectives on Lung Cancer, Brain Science, and Other Stuff



Corporate Rebels United

Movement to unite corporate rebels worldwide to ensure that true change happens virally


Healthcare is getting better

Health Care Social Media

Monitoring The Pulse Of Health Care Social Media


Challenging the Status Quo in Healthcare and Industry

Health and Social Care

Research and policy analysis in health and social care


Healthcare Leadership Blog #hcldr


Startup and Technology News

social for the people

Social media training and advice

@ZGJR Blog

My views and finds on Innovation & Futurism in Healthcare and Exponential Medicine

Αρέσει σε %d bloggers: